Story – Nithyamum

About Maha Periyava

சந்திரசேகரேந்திர சரஸ்வதி ஸ்வாமிகள் (காஞ்சி மஹா பெரியவா)

ஶ்ரீமஹாபெரியவா — தர்மத்தின் திவ்ய ஜோதி 1894-ஆம் ஆண்டு அவதரித்த ஸ்ரீ சந்திரசேகரேந்திர ஸரஸ்வதி மஹாஸ்வாமிகள், இளம் வயதிலேயே காஞ்சி காமகோடி பீடத்தின் 68-வது ஜகத்குரு பீடாதிபதியாக அருள்பாலித்தார். வேதம், வேதாந்தம், உபநிஷத், புராணம், தர்மஶாஸ்திரம் ஆகியவற்றில் ஆழ்ந்த ஞானம் பெற்றவர். தேசமெங்கும் பாதயாத்திரை மேற்கொண்டு வேதரக்ஷணம், ஆலயப் பாதுகாப்பு, கோஸம்ரக்ஷணம், ஸநாதன தர்மம், ஸதாசாரம் ஆகியவற்றை நிலைநாட்டினார். எளிமை, தியாகம், கருணை, வைராக்யம் ஆகியவற்றின் திருவுருவமாக வாழ்ந்தார். ஏழை முதல் அறிஞர் வரை அனைவரையும் சமத்ருஷ்டியுடன் அரவணைத்தார். “லோகாஃ ஸமஸ்தாஃ ஸுகினோ பவந்து” என்ற லோகக்ஷேம ஸங்கல்பத்துடன் வாழ்ந்து, 1994-ல் சித்தியடைந்த பின்னரும் கோடிக்கணக்கான பக்தர்களின் ஹ்ருதயங்களில் குரு அனுக்கிரஹமாக வாழ்கிறார்.

மஹாபெரியவா — நடமாடும் வேதம் ஶ்ரீமஹாபெரியவா என்பது ஒரு நாமம் மட்டுமல்ல; அது ஞானம், தர்மம், கருணை, தியாகம், அனுஷ்டானம் ஆகியவற்றின் திருவுருவம். காஞ்சி காமகோடி பீடத்தின் 68-வது ஆச்சார்யராக விளங்கிய அவர், தமது வாழ்நாள் முழுவதையும் வேதபரிபாலனம், ஸநாதன தர்மஸம்ரக்ஷணம், ஆலய கைங்கர்யம், கோஸேவை, லோகக்ஷேமம் ஆகியவற்றிற்காக அர்ப்பணித்தார். தேசம் முழுவதும் பாதயாத்திரை செய்து மக்களின் துயரங்களைக் கேட்டறிந்து, எளிய மொழியில் உயர்ந்த சாஸ்த்ர தத்துவங்களை உபதேசித்தார். காவி வஸ்த்ரம், தண்டம், கமண்டலம், ஜபம், தியானம் என வாழ்ந்த அவரது தபோஜீவிதம் அனைவருக்கும் ஆதர்ஶம். அவர் காட்டிய வழி — மாதா, பிதா, குரு, தெய்வ பக்தி; தர்மம்; சத்தியம்; கருணை; நித்ய அனுஷ்டானம்.

கருணாமூர்த்தி ஶ்ரீமஹாபெரியவா “தயா ஸர்வபூதேஷு” — எல்லா உயிர்களிடத்தும் கருணை. ஶ்ரீமஹாபெரியவாளின் வாழ்க்கையின் மையம் கருணையும் தர்மமும் ஆகும். காஞ்சி காமகோடி பீடத்தின் ஜகத்குருவாக இருந்தபோதும், எந்தவித ஆடம்பரமுமின்றி ஒரு மஹான் தபஸ்வியைப் போல வாழ்ந்தார். வேதபண்டிதர்கள், மாணவர்கள், விவசாயிகள், ஏழைகள், குழந்தைகள் என அனைவரையும் அன்புடன் அரவணைத்தார். வேத அத்யயனம், ஸநாதன தர்மம், ஆலய வழிபாடு, கோஸம்ரக்ஷணம், அன்னதானம், தானதர்மம், ஸதாசாரம் ஆகியவற்றை மக்களிடையே வளர்த்தார். நீண்ட பாதயாத்திரைகள் மூலம் பாரதத்தின் கிராமங்களையும் மக்களையும் நேரில் அணுகினார். அவருடைய ஒவ்வொரு வார்த்தையும் அனுக்கிரஹ வாக்கு; ஒவ்வொரு செயலும் அனுஷ்டானப் பாடம். தியாகம், வைராக்யம், ஞானம், பக்தி, கருணை ஆகியவற்றை ஒருங்கே வாழ்ந்து காட்டிய நடமாடும் தெய்வம் அவர்.

என்றும் வாழும் குரு அனுக்கிரஹம் ஶ்ரீ சந்திரசேகரேந்திர ஸரஸ்வதி மஹாஸ்வாமிகளின் திருவடிகளே சரணம். 1894 முதல் 1994 வரை ஒரு நூற்றாண்டை நெருங்கிய திவ்ய வாழ்வில், ஶ்ரீமஹாபெரியவா பாரதத்தின் ஸநாதன தர்ம ஜோதியாகத் திகழ்ந்தார். இளம் வயதிலேயே காஞ்சி காமகோடி பீடத்தின் 68-வது பீடாதிபதியாகி, வேதம், வேதாந்தம், சாஸ்த்ரம், ஆலய ஸம்ப்ரதாயம் ஆகியவற்றை பாதுகாத்தார். தேசமெங்கும் பாதயாத்திரை செய்து வேதரக்ஷணம், கோஸம்ரக்ஷணம், ஆலய கைங்கர்யம், தர்மபிரசாரம், அன்னதானம் ஆகியவற்றை ஊக்குவித்தார். எளிமை, தியாகம், வைராக்யம், ஞானம், கருணை ஆகியவற்றின் சாக்ஷாத் வடிவமாக வாழ்ந்தார். “தர்மத்தை வாழுங்கள்; பிறருக்கு நன்மை செய்யுங்கள்; இறைவனை நினையுங்கள்” என்ற அவரது வாழ்க்கையே மகத்தான உபதேசம். பூதவுடலைத் துறந்த பின்னரும், அவரது குரு அனுக்கிரஹமும் அருளும் பக்தர்களுக்கு நித்திய ஆதாரமாகத் திகழ்கிறது.

ஶ்ரீமஹாபெரியவா — என்றும் வாழும் குரு அனுக்கிரஹம் “குருரேவ பரம் ப்ரஹ்ம” குருவின் திருவடிகளில் சரணாகதி செய்து, அவர் காட்டிய மார்க்கத்தில் வாழ்க்கையை நடத்துவது பாரதத்தின் புனிதமான குரு ஸம்ப்ரதாயம். அந்த குரு பரம்பரையின் மஹத்தான ஒளியாக விளங்கியவர் ஜகத்குரு ஶ்ரீ சந்திரசேகரேந்திர ஸரஸ்வதி மஹாஸ்வாமிகள். ஶ்ரீமஹாபெரியவா தனது வாழ்க்கையை. “லோகாஃ ஸமஸ்தாஃ ஸுகினோ பவந்து” என்ற உயர்ந்த ஸங்கல்பத்துடன், உலக நலனையே தனது வாழ்க்கையின் குறிக்கோளாகக் கொண்டார். அவருடைய தினசரி வாழ்க்கையே ஒரு தபோஜீவிதம். எளிய உணவு, காவி வஸ்த்ரம், ஜபம், தியானம், வேதபாராயணம், சாஸ்த்ர விசாரம், பக்தர்களுக்கு தரிசனம், தர்ம உபதேசம் — இவை அனைத்தும் அவருடைய வாழ்க்கையில் இயல்பாகவே அமைந்திருந்தன. அவருடைய வாழ்க்கையில் மிகப்பெரிய சிறப்பு — சொல்லியதைத் தாமே வாழ்ந்து காட்டியது. தர்மத்தைப் பற்றி மட்டும் பேசவில்லை; தர்மமாகவே வாழ்ந்தார். அவர் ஒரு தர்ம ஜோதி, ஞான சாகரம், கருணாமூர்த்தி. “ஶ்ரீமஹாபெரியவா திருவடிகளே சரணம்.”